غفور جهانی را می‌شود اولین چهره ملی و فوق ستاره فوتبال انزلی لقب داد. مهاجم تیم ملی فوتبال ایران در دوره سرمربیگری حشمت مهاجرانی که پس از بازی‌های آسیایی تهران بدل به سانتر فوروارد شماره یک تیم ملی شد و در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۷۸ نیز گل صعود تیم ملی به این رقابت‌ها را

اصلا” هیچ تفاوتی در اصل قضیه وجود ندارد که فی نفسه “سرمایه داری” (به ظاهر جذاب و خوش نقش و نگار و باطنا” خبیث و بی وجدان و بی اخلاق) اساس و الفبایش نبوده و نیست جز تزاید و انباشت و انحصار روزافزون یک سو: تولید و عرضه و سوی دیگر: دنباله رو و مخاطب