شبی که قایقران گریست

 در این چند ساله شاهد درگیری لفظی ، فیزیکی و همچنین شاهد توهین هایی در فضای مجازی به یکدیگر بودیم ، اینها همه می توان گفت گذرا است و شاید تا چند روز دیگر می گذرد اما در بازی دربی گیلان اتفاقاتی افتاد نه انزلی می تواند چشمش را بر این اتفاقات ببندد نه فوتبال ایران .
در بازی فصل قبل در رشت که با سنگ هواداران ملوان را زدند و در استادیوم در فاصله 10 متری ملوانان فقط از سر خود دفاع کردند ، در انزلی داماشی ها گل خوردند صندلی ها را شکستند و هیچکس در مورد خسارات وارده صحبت نکرد.
در بازی 5شنبه گل نزدند باز 3 صندلی و ورق های آلومینیوم ورزشگاه را کندند باز گفتیم موردی ندارد می گذرد لیزر انداز ورزشگاه دستگیر شد و اعتراف کرد که رشتی است باز هم سکوت کردیم.

اما دیگر به اسطوره فوتبال گیلان و ایران اولین کاپیتان شهرستانی  تیم ملی شما را چه کار داشتید ؟
معلوم هست چه خبر است ؟ چطور به خود اجازه دادید به تندیس مرحوم قایقران محبوب ترین بازیکن شمال کشور و اولین کاپیتان گیلانی تیم ملی کشورمان دست درازی کنید ؟ این حرکت یک گناه بزرگ است که حتی در بدترین کشور های دیکتاتوری محکوم شده است از نه نظر هر فوتبال دوستی بلکه هر انسانی حرکتی ناشایسته است .
این همه سال است ملوان با انواع تیم های رشتی بازی کرده است ولی وضعیت هرسال بدتر از سال قبل می شود .
می دانی به مجمسه چه کسی دست زدی ؟ او سیروس قایقران است کسی که کل انزلی و هر شخصی که او را می شناسد بر سر اسم او قسم می خورد .
همه نیروی انتظامی را مقصر می دانند ولی چطور مگر دبستان است که ماموران به تک تک تذکر دهند.

باید برخوردی شود که دیگر در هیچ کجای ایران شاهد این گونه بی اخلاقی ها نباشیم

17 دیدگاه

نظری بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.